Ik ben vandaag in een vrij dichterlijke stemming, mede dankzij dit weekend, maar eigenlijk vooral omdat ik gisteren een hele hoop oude hyvesblogs heb herlezen. Ik kwam erachter dat ik toch wel een aantal erg mooie en erg kloppende zinnen heb geschreven. Gisteren was ik nog van plan die hier allemaal neer te kwakken, om op te scheppen, maar halverwege besloot ik dat dat stom was en dat ik eigenlijk maar veel beter kon proberen om nieuwe te schrijven. Ik wacht wel met mezelf citeren tot ik echt iets bereikt heb in mijn levn. Of ik doe het nooit en ik zorg gewoon dat andere mensen me citeren - als dat geen mooi streven is?
Enniewee, de zon scheen, en schijnt nog steeds, en schijnt zelfs nog een beetje als hij eigenlijk onder is - maar dan bij mij van binnen. En dat de ns me hard van achteren naaide - excuse my french, en dat ik te laat was en mijn colleges niet bijster interessant, ben ik toch nog wel een nogal blij. Omdat ik de liefste klsgenoten heb, en ook de liefste vrienden en ik steeds maar nieuwe leuke mensen leer kennen.
Eigenlijk ben ik al vanaf eind augustus heel blij, ten tijde van de eerste schooldag. Dat is toch mooi? Mijn moeder gelooft zelfs weer in me! (Zeg ik met een licht ironische zweem)
Maatgoed, even terug naar die dichterlijke stemming en kijken wat we er vandaag uit kunnen krijgen. Ik vind het wel een beetje eng, want ik heb al een jaar lang niets anders dan vreselijk geforceerde prut geschreven. En daar geef ik iemand de schuld van, niet mezelf. Nou ja, een beetje mezelf.
De zon gaat al onder
Ik zit in de trein
ik wil best naar huis
Maar ik zit hier zo fijn!
Tsja. Sorry man. Beter ga ik nog wat aankloten met pen en papier...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten