mijn vrienden van de NS

Ik wilde weten of ik in de trein ook blogs kan schrijven. En dat kan. Dat is mooi, want ik zit hier nog wel een tijdje.
Ik was vandaag naar Breda, voor school. Heenreis: 3 uur. Terugreis: bij benadering een uur of 4 omdat er op Tilburg een onbemande rugzak was gevonden. Tijd gespendeerd in het museum: 1 uur - en dat is ruim genomen.
De NS heeft deze week blijkbaar besloten om deze week 1 groot dramabedrijf te zijn, met al hun vertragingen en intercity's die achter stoptreinen aan rijden. Daar zou ook een prijs voor uitgereikt moeten worden. Om nog maar te zwijgen over de ellende die de OV-chipkaart onder studenten veroorzaakt...
Maargoed.
Ik moet plassen, en ik ben nog wel een uur of 2 onderweg en als er Iets is waar ik een hekel aan heb is het wel plassen in de trein. Dus als ik Iets niet ga doen vandaag, is het wel plassen in de trein.
Gooi daar bovenop dat ik deze tijd had kunnen besteden aan huiswerk als ik mijn laptop bij me had gehad, en de ellende is compleet, want nu zit ik dus niks te doen en als de eerste de beste nobody te tetrissen op mijn telefoon. En dat gaat gauw vervelen, geloof me. Het enige wat ik eventueel zou kunnen doen is checken wat ik precies allemaal kan doen met die Word-app op mijn BlackBerry, alhoewel ik het daarmee waarschijnlijk het risico om rsi op telopen nogal verhoog, vanwege de houding die ik aan moet nemen om iets te typen op dit ieniemienieschermpje.

Nou ja, dit was tot zover het uurtje 'Klagen met Amelia'. Snaveltjes dicht en oogjes toe. Ofzo. Fabeltjeskrant FTW.

(Omg, dat wijf tegenover me begint te zingen voor haar familie waar ze al een uur lang heel luidruchtig een rare taal mee praat)